CCL

Le jeune Archier veult chatouiller Delie:
Et, se jouant, d’une espingle se poinct.
Lors tout soubdain de ses mains se deslie,
Et puis la cherche, & voit de poinct en poinct:
   La visitant luy dit: Auroys tu point
Traictz, comme moy, poingnantz tant asprement?
Je luy respons: Elle en à voyrement
D’aultres asses, dont elle est mieulx servie.
   Car par ceulx cy le sang bien maigrement,
 Et par les siens tire & l’ame, & la vie.

Vertaling

De jonge Schutter wil Delie kittelen
En prikt zich  al spelende aan een naald.
Terwijl hij zich plots losmaakt uit haar handen
en haar dan afzoekt & kijkt van punt naar punt:
haar bezoekende zegt hij haar: zou je ook
pijlen hebben zoals ik zo scherp?
Ik antwoord hem: ze heeft er echt
anderen genoeg die haar beter dienen.
Want deze hier trekken maar magertjes bloed
maar de hare raken en de ziel en het leven.

Noten

r.1: Archier: Adonis. Het dizain refereert naar Ovid. Metamorf. X, 518-559 waar verklaard wordt waarom Venus zo smoor is op haar zoon: omdat die terwijl hij haar kuste per ongeluk in de borst prikte met een van zijn uitstaande pijltjes (inscius extanti destrinxit harundine pectus).

De erotische geladenheid is duidelijk, het spel is erg visueel gemaakt met het afzoeken en tasten in ‘voit de poinct en poinct’ en het werkwoord ‘chatouiller’ is zeker minder onschuldig dan wat gekietel.
Men kan zich hierbij zelfs een reëel erotisch spel voor de geest halen, waarbij de ik-figuur Adonis speelt…

Te vergelijken met D237 (Délie gestoken door een bij).

Advertenties